سه فرآیند اصلی نساجی چیست؟

1. کتک زدن:
بافندگی را می‌توان «تتت» نیز نامید که در آن از نخ‌ها به‌عنوان تار و پود برای تشکیل پارچه‌های بافته شده با توجه به ساختارهای مختلف پارچه استفاده می‌شود. بخش مهمی از تولید صنعت نساجی است. با توجه به انواع مواد اولیه مورد استفاده می توان آنها را به پنبه، پشم، ابریشم و کتان تقسیم کرد و محصولات آنها را در مجموع پارچه های بافته می نامند. تنوع و کاربرد پارچه های بافته شده بسیار گسترده است و مواد اولیه نخ مناسب و ساختار پارچه مناسب باید با توجه به نیازهای مختلف استفاده انتخاب شود.
2. بافتنی:
بافندگی فرآیندی است که با استفاده از سوزن‌های بافندگی نخ‌هایی از مواد اولیه و انواع مختلف را به شکل کلاف در می‌آورد و سپس آنها را از طریق رشته‌ها به پارچه‌های بافتنی متصل می‌کند. پارچه بافتنی دارای بافت نرم، مقاومت در برابر چین و چروک و قابلیت تنفس است و قابلیت ارتجاعی و کشسانی بیشتری دارد و پوشیدن آن را راحت می کند.
3. تولید پارچه غیر بافته:
پارچه های غیر بافته به تولید محصولات پارچه مانند ساخته شده از الیاف شیمیایی به عنوان مواد اولیه اولیه و با پیوند شیمیایی اشاره دارد. چون بافته نمی شود به آن پارچه نبافته نیز می گویند. مستقیماً از برش‌های پلیمری، الیاف کوتاه یا رشته‌ها استفاده می‌کند تا الیاف را از طریق جریان هوا یا ماشین‌آلات به صورت شبکه‌ای درآورد و سپس تحت هیدرودرهم‌تنیدگی، پانچ سوزنی یا تقویت نورد گرم قرار می‌گیرد و در نهایت از طریق پارچه‌های بافته نشده تشکیل شده از پس‌فینیشینگ.